در میانه فشار اقتصادی و تنش‌های منطقه‌ای؛ چرا دیپلماسی نباید به تعویق بیفتد؟

تله محاسباتی در واشنگتن

 

چرا شرط‌بندی روی نتایج انتخابات آمریکا خطای استراتژیک است؟
آیا تاریخ دیپلماسی دوباره در حال تکرار یک خطای شناختی بزرگ است؟
به گزارش سفارت خبر،در پاییز سال ۱۳۵۷ نیز دستگاه محاسباتی وقت روی پیروزی و استمرار یک جریان خاص در کاخ سفید حساب باز کرده بود، اما تحولات به سمتی دیگر رفت. امروز نیز گره زدن سرنوشت اقتصادی کشور و تعویق گفتگوهای بنیادین به امید شکست یا پیروزی یک نامزد در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، نوعی قمار ژئوپلیتیک با منافع ملی است.

واقعیت این است که جنگ‌حتمی است و وضعیت معیشتی کنونی و فشار روزافزون بر اقتصاد خانوار، دیگر تاب‌آوری محاسبات فرسایشی را ندارد. جهش هزینه‌ها، تورم اقلام اساسی و رکود فراگیر نشان می‌دهد که خریدن زمان به بهانه تغییر چینش قدرت در واشنگتن، تنها میدان را برای کاسبان تحریم و ذی‌نفعان رانت ساختاری فراخ‌تر می‌کند. از سوی دیگر، با مرور شواهد ژئوپلیتیک منطقه‌ای، خطر تشدید تنش‌ها و احتمال برخورد مستقیم به‌شدت بالاست و سایه تقابل بیش از هر زمان دیگری سنگینی می‌کند.

در این شرایط، پرسش بنیادین این است: چه باید کرد؟
پاسخ در بازتعریف اولویت‌های حکمرانی نهفته است. پیش از آنکه ناچار به مدیریت بحران در زمان وقوع تقابل شویم، باید اصلاحات ضربتی را از درون آغاز کرد:
یک: قطع دسترسی جریان‌های الیگارشی منتفع از انسداد اقتصادی و مهار فساد سیستماتیک.دو: چابک‌سازی هزینه‌های دیوان‌سالاری و تمرکز تمام‌عیار بر توانمندسازی بخش خصوصی واقعی و مستقل.
سه: پیگیری دیپلماسی فعال، منعطف و بدون پیش‌شرط‌های زمان‌سوز برای کاهش ریسک سیستماتیک کشور.

تنها با تقویت تاب‌آوری داخلی و شفاف‌سازی ساختار اقتصادی است که می‌توان با موضعی مقتدر، سایه بحران‌های پیش‌رو را مهار کرد و منافع ملی را از تله‌های انتخاباتی بیگانه نجات داد.
دکترمازیارمیر محقق و پژوهشگر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین ها